Restauratie Flandria King

Ondanks dat de Flandria King een mooi en gedurft ontwerp is, laten sommigen dit model toch links liggen.
Waarschijnlijk door het vele restauratiewerk van de beplating, specifieke onderdelen die moeilijk te vinden zijn,
een kleinere liefhebbersgroep en de aloverheersende populariteit van de Flandria Rekord.
Reden genoeg dus om begin 2001 met veel moed te beginnen aan deze uitdaging en zo een Flandria King
te redden van de sloop en de natuurelementen.

Eind 2000 ben ik in het bezit gekomen van een Flandria King die omgebouwd was tot crossmachine.
Vele onderdelen waren erafgesloopt en zoals zo vaak gewoon weggegooid. Het achterspatbord was vervangen door een plastic exemplaar en opgesmukt met emblemen zoals "16V" en "Turbo" uit tijden dat deze technische snufjes nog een hoog statussymboolgehalte hadden.
Het voorspatbord was maar de helft meer en er was ge´mproviseerd met een steeksleuteltje 10 om een voetrem te fabriceren.
Toch werd deze "gechopte" King de basis voor mijn project, want beide wielen, motorblok, volledig frame met voor- en achtervork, zadel, stuur, schokdempers en uitlaatbocht waren nog zeer goed te gebruiken.
Na een zoekadvertentie in een krantje kwam ik in het bezit van de 2de King. Deze was weliswaar compleet maar de tank was serieus doorgeroest en de velgen waren niet meer te redden. De uitlaat had veel stoeprandschade en de uitlaatbocht was gedeukt. Verder was het zadel gescheurd en de chromen achtervleugeltjes volledig weggerot.

Na demontage van beide bromfietsen heb ik dan maar een lijst opgemaakt met al de onderdelen die niet meer hersteld konden worden of die gewoonweg ontbraken op beide Flandria's. Vervolgens kon de zoektocht beginnen naar deze missende onderdelen. Via een kameraad kwam ik al vlug in het bezit van een goed voorspatbord, het chromen puntje op het voorspatbord, de 2 chromen vleugeltjes en het gereedschapsbakje. De andere missende onderdelen zoals een klein biesje op beide kanten van het voorspatbord en de dunne trappertjes kon ik vinden op verschillende beurzen.

Een probleem bij vele King's is het roesten van het achterspatbord. Dit is te wijten aan het water dat tussen het gereedschapsbakje met de 2 verchroomde vleugeltjes en het spatbord blijft zitten. Er was dus veel roest te vinden op de plaats waar deze onderdelen gemonteerd zaten. Al de onderdelen behalve het plaatwerk werden gezandstraald en vervolgens mooi gladgeschuurd. Door eerst het blanke staal glad te schuren was het niet nodig om al de onderdelen van een laag spuitplamuur te voorzien. Op die manier was nog veel meer schuurwerk overbodig en hadden de onderdelen nog hun mooie originele vorm zonder de sporen van een dikke plamuurlaag. Het achterspatbord en voorspatbord heb ik bewust niet laten zandstralen. De kans bestaat namelijk dat de dunne plaatdelen vervormen door de hoge warmteontwikkeling die ontstaat wanneer het aluminium oxide (zandstraalkorrels) met hoge druk (7 ß 8 bar) tegen de beplating botsen. Zo kan er een ongewenst golfplaateffect onstaan. En dat willen we absoluut niet op het virgin steel waarvan deze spatborden nog gemaakt zijn. De spatborden heb ik dan maar laten glasparelstralen. Bij deze methode wordt gewerkt onder een lagere druk, namelijk 3 bar. De warmteontwikkeling is dus hier veel geringer en het oppervlak veel gladder. Spuitplamuur kwam dus hier ook niet aan de orde. Toch heb ik er voor gekozen om het voorspatbord van een laag spuitplamuur te voorzien omdat door het persen van het spatbord in de Flandriafabriek de beplating zeer lichtjes is beginnen kreukelen. Zo ontstond er een lijnpatroon aan de bovenkant van het spatbord. Omdat dit patroon op geen enkele andere manier er uit te krijgen was heb ik dus besloten om toch het voorspatbord van spuitplamuur te voorzien. Na heel wat schuurwerk zag het spatbord er dan ook superstrak uit. Het achterspatbord heeft als onderlaag een zinkverflaag meegekregen. Op die manier krijgt roest geen kans meer. En als er roestvorming ontstaat door eventuele beschadiging tot op het blote staal, zal de corrosie ook niet verderlopen. Tevens werden al de andere onderdelen voorzien van een antiroestgrondlaag. Op deze grondlaag kwam de bekende grijze grondverf die met water werd gladgeschuurd tot een zijdezacht oppervlak.

Van het carrosseriewerk heb ik zoveel mogelijk werk zelf gedaan zoals het plaatwerk strak maken, het spuiten van de antiroestgrondlaag en de grijze grondlaag, het schuurwerk en het afplakwerk. Het eigenlijke spuitwerk heb ik overgelaten aan een carrossier met meer dan 20 jaar ervaring. Het resulaat is dan ook verbluffend mooi.

spatbord

Het kiezen van de kleur is een verhaal op zich. Deze moet namelijk zo dicht mogelijk bij het origineel liggen. En laat nu net het grijs van zo'n King een rare en zeldzame kleur zijn. Gewoon bestellen in een cataloog komt hier dus niet aan de orde. Ideaal zou zijn om de laksamenstelling te laten ontleden in een labo. Dan weet je precies hoeveel blauw, rood, zwart, wit,.. aanwezig is in de lak. Omdat hier een prijskaartje aanvast hangt heb ik het op een andere manier opgelost. Ik ben naar een autospeciaalzaak geweest waar ze verf zelf mengen. Ik had het geluk dat op het voorspatbord een sticker plakte. Onder deze sticker zat nog nieuw lakwerk dat niet onderhevig is geweest aan UV stralen en andere weersinvloeden. Samen met de autoshop hebben we dan gezocht uit 25.000 kleurtjes naar de kleur die exact dezelfde was als die op het spatbord. Na een week mocht ik de verf gaan halen. Nu was ik toch nieuwsgierig naar de kleur, en wat bleek, deze was weliswaar grijs maar toch afwijkend van de kleur op het spatbord. Ik was hiermee dus niet tevreden en heb het probleem uitgelegd aan de verfspecialist van de autoshop. Nu bleek dat de kleur die we samen gekozen hadden uit de vele kleurboeken niet de kleur was die werd aangemaakt. De gekozen kleur werd vergeleken met een bestaande kleur die werd gebruikt op auto's. En aan de hand van die samenstelling werd de verf gemengd. Nu was die man zo vriendelijk om de kleur aan te passen tot de kleur van het spatbord. Ik heb hem dan het spatbord gegeven zodat hij door het toevoegen van andere kleuren tot het gewenste resultaat kwam. Dit vergt veel geduld en ervaring en na 5 uur werk had de man exact dezelfde kleur kunnen maken dan die op het spatbord. Men kan er er dus zeker van zijn dat de kleur van de King identiek is zoals de kleur waarmee hij meer dan 30 jaar geleden van de band rolde.

Om een beeld te geven van hoe de bromfiets eruit zag voor de restauratie, heb je hier enkele foto's zoals het vroeger was en na de restauratie.

voor en na voor en na voor en na

Het chroomwerk heb ik uiteraard ook uitbesteed. Omdat ik originaliteit belangrijk vind heb ik niet gekozen voor nieuwe nagemaakte velgen, maar heb ik de originele opnieuw laten verchromen. Een kenner ziet wel degelijk het verschil. Het enige persoonlijke tintje dat ik aan de bromfiets heb gegeven is dat ik de kappen van de ventilatorkoeling heb laten verchromen in plaats van verzinken.

chroomdelen

Ondanks dat een aantal onderdelen moeilijk te vinden zijn, is deze King volledig opgebouwd uit originele onderdelen wat de waarde van de bromfiets alleen maar ten goede komt. Het enige wat nagemaakt is zijn de rubbers op de voetplanken.

Het resultaat:

zijkant
Top