Van de Gladhaar Foxterrier kan met gerustheid gezegd worden, dat hij de aristocraat onder de Terriers is. Zoals hij daar staat, zo is hij, niets gecamoufleerd door kundig opmaken. De opkomst van de Gladhaar dateert van ongeveer 1860, hoewel wij gerust kunnen aannemen dat hij reeds veel eerder bekend was, gezien een schilderij uit 1795 van een Foxterrier Viper, hoewel zwaarder gebouwd en met veel dikkere schedel en korter hoofd dan wij tegenwoordig zien. Het was door de buitengewoon goede diensten die zij de jagermeesters van de grote driften bewezen, door het opsporen en verdrijven van de vos uit hol en ruigte, ontoegankelijk voor de grote drijfhonden, dat de aandacht op hen door oordeelkundig fokken op te voeren tot de hoge standaard van de hedendaagse Gladhaar Foxterrier. Dat veel mensen er de voorkeur aan geven om een hond te hebben voor de show in plaats van een vriend, is er de oorzaak van dat de populariteit van de Gladhaar overtroffen is door die van de Draadhaar. Deze laatste kan door deskundige hand zo opgemaakt worden dat hij zijn fouten in bouw verbergt, terwijl dit bij de Gladhaar niet mogelijk is. Bovendien hebben tentoonstellingsmaniakken - met hun rage voor langere hoofden - veel kwaad aan de Gladhaar berokken. Alleen op de hoofd werd gefokt: achterhand, voeten en lichaam werden verwaarloosd. Gelukkig zagen verantwoordelijke Britse fokkers dit in en is het resultaat hiervan weer goed te bemerkten. Ze zijn veel beter in algemene bouw en de krachtige, ronde kattenvoet is terug, evenals het ronde beendergestel van de voorbenen. Als huishond en op de wandeling behoord de Gladhaar zeer zeker tot de Terrierrassen die de voorkeur verdienen. Hij is zeer trouw, aanhankelijk aan zijn baas en buitengewoon schrander.