Archief-Galerij


Tentoonstelling " Jean SZOSTEK"
Keramiek
         en "Luk VAN HOLEN"
Schilderijen
in galerij Hartistic
van 20 april tot en met 25 mei  2008

Mijn werk kun je als volgt omschrijven: het is een zoektocht naar de pure vorm en het pure glazuur. Steeds keren de tegenstellingen die een spanningsveld creëren in mijn werk terug : een witte buitenkant, een felle kleur langs de binnenkant of een ruwe buitenkant en een zachte binnenkant.
Koperrood heeft mij van in den beginne aangesproken en geirriteerd zelfs, de zoektocht is zeer moeilijk, maar eens de resultaten er zijn is er al een begin van voldoening.
Maar de weg is nog lang, omdat ik met het koperrood nog andere wegen wil bewandelen, daarom zal er aan het experimenteren nog niet zo vlug een einde komen.

Jean Szostek
De schilderijen van Luk Van Holen zijn het resultaat van zijn omzwervingen.
De schilder woont en werkt in het Pajottenland en het is in de stilte van zijn atelier dat hij vorm geeft aan de indrukken die hij buiten opdoet.
Het zijn vooral momentopnames van streken waar hij bewust de stilte opzoekt. Ook het licht en de kleur spelen een belangrijke rol in zijn composities.
Zo vindt hij vooral inspiratie in de landschappen van o.a. noord-west Frankrijk (cap Gris Nez) en de uitgestrekte Champagnestreek, of recent nog de prachtige zuidkust van Zweden.
Luk leerde enkele jaren geleden de muziek van Arvo Part kennen, een kunstvorm waarvoor hij een enorme bewondering heeft en waarvan hij, op zijn manier iets wil overbrengen op doek en papier.

De dichter Willie Verhegghe over de kunst van Luk Van  Holen:’dat Luk in zijn werk na al die tijd zichzelf trouw is gebleven, siert hem. Hij blijft de tekenaar-schilder, die de werkelijkheid behoedzaam aftast, die op zoek gaat naar de kracht van de eenvoud en de oervormen, die zich graag verliest in de overweldigende kleurenrijkdom van de natuur.’
In het gedicht ‘de taal der kleuren’,opgedragen aan de schilder, verwoordt hij het zo:

Spreken zonder woorden doe ik,
De taal der zwijgende aarde.
En in mijn hoofd
Steken sterren hun kop op,
Maakt de maan haar nachtelijke kleuren klaar.
Dit is de genesis van de natuur,
Dagen worden in de verf gezet
En nachten buigen naar het licht.
Laaiend licht,
De grage luwte van het leven.