Gesprek met Rachelle, over de dood heen. 29-4-2005
Vandaag las ik het boek van Reiki Master Yasmine Verschure : “Meester over de dood heen”.
De titel van dit boek kwam me onder ogen één van de laatste keren dat jij, Rachelle, bij me was voor een Reiki-behandeling. Het was dan ook niet verwonderlijk dat ik de hele tijd aan jou dacht en dat uiteindelijk mijn verdriet en alle onverwerkte gevoelens van jouw heengaan naar boven kwamen.
Toen je vorig jaar in oktober stierf, sprak de pastoor in de homilie tijdens de begrafenismis de volgende woorden : “Rachelle had een heel bijzondere kracht, waarmee ze zichzelf en anderen kon helpen. Deze kracht komt van God en wordt in het Japans Reiki genoemd. Ja, Rachelle deed Reiki.”
Dat heeft mij heel diep getroffen ! Deze uitspraak uit de mond van een priester.
Toen gingen de woorden “Meester over de dood” door me heen. Toen ik eindelijk je gedachtenisprentje in handen had en je stralende lach zag, kwam er zoveel troost naar me toe !
Toen heb ik je foto tegen mijn hart gelegd en ik voelde de troostende warmte door me heen gaan ! Je verzekerde me dat de “Gouden Ark”, die ik je gestuurd had, je veilig naar huis had gebracht ! Dit is één van de Universele Symbolen van Sonia Bos, waar we ook mee werkten.
Ik heb dan vandaag naar Yasmine gebeld om haar te vragen of ik deze woorden mocht gebruiken op een hartje dat ik op je graf wil laten zetten. Zij vond het helemaal OK !
Ik vertelde haar toen ook dat “Heaven, this must be heaven … There is a rainbow over your shoulder “ de eerste woorden waren, die ik op mijn autoradio hoorde, na haar lezing op 13 april in Meerssen. Wist ik veel dat jij dat was Rachelle, en natuurlijk ook mijn geliefde broer Rudi, die al bijna 30 jaar aan de overkant is. Morgen is zijn verjaardag en herdenken we hem in een misviering. Hij verrast me rond deze dag altijd met mooie ervaringen ! Vorig jaar was ik immers in Weimar, bij Christian Press, om me verder te laten inwijden in de Golden Age Reiki.
Omdat ik na het gesprek met Yasmine toch niet kon stoppen met huilen, heb ik vandaag weer je foto genomen, Rachelle en weer heb je me getroost, jij Meester van aan de andere kant van de Regenboog !
Jij die pure Liefde was !
Ik heb toen het ontwerp gemaakt voor het hartje op je graf. Ik hoop dat ik een goede steenkapper vind die dit heel mooi kan maken.
Het leek wel of je glimlach nog stralender werd ! En toen ik weer begon te wenen en je foto weer tegen mijn hart drukte, zei je :”Ik wil dat iedereen het weet ! “
Ik was blij verrast en beloofde je : ”Iedereen zal het weten !” ”Iedereen zal het weten !”
Ik zette je foto naast me neer bij de computer en voelde hoe blij je was om zo dicht bij me te staan. Even raakte ik weer in paniek : “Lieve Rachelle, ik wil je niet hier houden, ik wil je niet beletten om je weg te gaan naar het Licht !”
Je verzekerde mij onmiddellijk dat je heel gelukkig was ! en dat het daar zo mooi is !
Toen vroeg je me om beginnen te schrijven en dat heb ik meteen gedaan. Zo wordt eindelijk een deel van jouw verhaal geschreven Rachelle, een verhaal van leven in Liefde en oneindig veel loslaten !
©
De ervaringen die wij deelden tijdens de inwijdingen waren altijd gewoon echt hemels.
Jij had reeds kanker toen ik je opnieuw inwijdde in de Eerste Graad, omdat je zei er voorheen zo weinig van ervaren en van begrepen te hebben. Ik legde je opnieuw uit hoe je jezelf kon behandelen en je vond het heerlijk dat je nu de energie eindelijk voelde stromen !
Je was immens gelukkig en noemde de ervaringen tijdens de inwijdingen “hemels” !! zo mooi dat je er graag wou blijven. Je had immers al zoveel meegemaakt, zoveel verlies geleden in je leven dat je vond dat het genoeg was geweest.
Maar met de Reiki-behandelingen groeide ook je levenswil !
Bovendien verlangde je steeds meer naar je Tweede Graad.
Die ontving je dan ook enkele maanden later. Je was die dag ontzettend zwak !
Maar je genoot niettemin van elke minuut !
Daarna gebeurde er een wonder ! Je werd elke dag sterker, kon weer gaan wandelen met Bolleke, je hondje. Zelfs de tumor was uiteindelijk verdwenen op de foto’s bij de specialist !
Je was zo gelukkig toen je me belde om me dit goede nieuws te melden ! Ik voelde je stralen door de telefoon heen ! Net zoals je altijd straalde als je hier naar buiten ging !
Je was zo oneindig blij met elk klein gebaar en besefte niet dat er zo oneindig veel liefde in jezelf was en je een waar geschenk was voor iedereen die jou ontmoette !!
©
Ik leerde je kennen toen je enkele jaren voordien bij me kwam, voor een astrologisch consult om meer uitleg over de tragische dood van je zoon, Danny, die omkwam bij een verkeersongeluk.
Daarna bleef je komen voor de troostende Reiki-behandelingen. Ik was toen nog maar ingewijd tot de 2de Graad, maar kon daarmee reeds heel mooi werken.
Toen sloeg het noodlot opnieuw toe. Je kleindochtertje Valentina kreeg een hersentumor en kwijnde langzaam weg, ondanks de vele behandelingen. Zij was een oneindig groot leermeester die bij haar geliefden bleef tot ze werkelijk niet meer kon en zij haar uiteindelijk liefdevol konden laten gaan.
“Niemand heeft groter Liefde dan wie zijn leven geeft voor zijn naasten !”
Nooit hebben deze woorden van Jezus mij zo helder voor de geest gestaan en zo diep geraakt als tijdens mijn laatste bezoek aan dit kleine engeltje.
Zij bleef, tot haar laatste druppeltje bloed, tot ze voelde dat men er eindelijk in kon berusten dat zij niet langer voor deze aarde bestemd was.
Nog geen twee jaar later kreeg het jongere broertje van Valentinake, die nog niet geboren was toen zij stierf, hersenvliesontsteking en hij voegde zich bij zijn oom Danny en zijn zusje Valentina.
Jouw hart, Rachelle was totaal gebroken, en lag helemaal open als een Witte Roos.
De mens geworden Universele Liefde !
©
Ik heb toen lange tijd niets meer van je gehoord, maar een verjaardagskaart die je me ooit stuurde stond en staat nog altijd op mijn stereo-installatie !
En opeens belde je me op ! Je stem klonk vreemd schor ! Hilda, ik ben heel erg ziek ! Mag ik komen ! Zo vroeg je dat altijd ! Of je mocht komen ! Terwijl ik zo blij was om iets voor jou te mogen betekenen.
Ik was ondertussen ingewijd als Reiki Master en je was dan ook heel blij dat ik je nu kon inwijden zodat je jezelf met Reiki kon ondersteunen.
In de twee volgende jaren, hebben we zovele intense en diep doorleefde momenten gedeeld ! Vreugde brak altijd door de pijn heen !
©
Maar alsof dit alles nog niet genoeg was, kreeg ook je hondje, jouw geliefde Bolleke, een gezwel. De angst om dit zo geliefde diertje te verliezen was enorm groot.
Je wilde zo graag Reiki Meester worden. Mede dank zij je zus werd dit uiteindelijk mogelijk.
Het was weeral een wondermooie dag !
Je ogen straalden als nooit te voren. Alles wat je weer mocht zien, in de voor ons nog zo mysterieuze wereld aan de andere kant van de regenboog, ontroerde ons beiden en raakte ons weer tot in ’t diepste van onze ziel.
Maar dan ging het opeens allemaal de verkeerde kant op ! Het was precies alsof jij de gezwellen die Bolleke had, zelf had overgenomen om te proberen hem te redden !
Je had opeens een buil op je hoofd en deze moest uiteindelijk bestraald worden !
Tijdens het doen van de “Emotionele Reis” naar het werk van Brandon Bays, kwamen we erbij dat het te maken had met het niet kunnen loslaten van Bolleke.
Uiteindelijk kon je niet anders dan hem uit zijn lijden laten verlossen. Wat had je weer veel verdriet maar toch kon je er anders mee omgaan !
Uiteindelijk was de buil op je hoofd weg, maar het was precies alsof je niet meer zo goed kon onthouden. En dan waren er na een tijd de uitzaaiingen !
We waren perplex, totaal uit het lood geslagen ! “Hoe kon dit nu ?!
Het ging toch eerst zo goed. En nu dit allemaal ?”
Je werd vanaf toen heen en weer geslingerd tussen opgeven en doorvechten, tussen berusting en opstandigheid, tussen verlangen naar de geliefden aan gene zijde en het leven met je echtgenoot en je twee dochters met de andere kleinkinderen die hun moeke toch zo liefhadden.
Heel langzaam druppelde het thema “dood” door in onze gesprekken.
Ik begeleidde je met een oefening : Overweging over de dood, uit het boek : “Lessen van de lotus” van Bhante Y.Wimala
Nu ik het weer in handen neem, lees ik de volgende woorden :
“Venus leidt de schippers naar huis die op zee verdwaald zijn.”
Nu begrijp ik ook waarom ik het Pentagram, symbool voor Venus, in het ontwerp van je hartje moest gebruiken. Hiermee laat je me dus echt weten dat je Thuis bent.
Daarbij was jij een echt Venus-diertje ! Je hield ontzettend van bloemen en alles wat mooi was en ook jezelf maakte je graag mooi ! Zo’n klein freel tenger mooi lief vrouwtje, was je !
Toen je de laatste keer bij me thuis was, liet ik je zoals zo vaak na de behandeling een boek openslaan om te zien welke boodschap de kosmos voor je had.
Deze keer koos ik het boek :”Liefde stroomt” van Mirjam Westenbroek.
En ja, de boodschap was wel heel erg duidelijk ! Je sloeg het boek open op dit gedicht :
‘Vriendschap’
WEGEN DIE SOMS ANDERS GAAN
Vele jaren van twee mensen,
Lief en leed werd steeds gedeeld,
Beiden voelden zij geen grenzen
Heel wat wonden zijn geheeld.
Onze levens gaan nu scheiden
Maar de vriendschap blijft bestaan.
Soms is het niet meer te vermijden
Wegen die dan anders gaan.
Dankbaarheid wil ik je geven
Voor de jaren aan mijn zij.
Altijd blijf je in mijn leven
Kracht en steun in ’t levenstij.
(c)
Mirjam Westenbroek.
©
Heel stilletjes zei je toen : “Ik kan niet meer naar je toekomen.” Daar waren toen ook nog andere factoren die hierin een rol speelden.
We wisten het allebei, het einde kwam langzaam maar zeker naar je toe.
©
Ik besef nu nog meer als toen dat je echt een kracht en steun voor me wil zijn voor de rest van mijn leven. Toen ik vanmiddag aan ’t strijken was, voordat ik naar boven kwam om naar Yasmine te bellen, voelde ik je liefdevolle aanwezigheid om me heen.
Ik werd zelf ook een liefdevolle aanwezigheid voor mijn zoon die zijn eten aan ’t klaarmaken was in de keuken en me uiteindelijk vroeg of ik eens wilde proeven. Daarna deelde hij zijn forel met mij en hebben we samen gegeten terwijl we op National Geographic naar een reportage over de sterren keken ! De immense kosmos in al zijn pracht !
©
Al gauw was je zo verzwakt dat je naar het ziekenhuis moest ! Als ik je daar belde, zei je dat je net aan me dacht want ze wilden je naar de palliatieve afdeling brengen en dat wou je niet.
Je mocht dan toch terug naar huis.
Toen ik je enkele weken nadien daar bezocht en je mij in je tengere armen nam, liepen de tranen meteen over mijn wangen ! Ik die jou verteld had hoe belangrijk het is om blij te zijn bij het bed van een zieke ! Je vond het niet erg ! Je was zo blij me te zien.
Je zou die dag uiteindelijk toch naar de Palliatieve gaan. Je verzette je niet langer.
Je was zo blij met de rozenkwarts halssnoer die ik je gaf en deed hem meteen om !
“Wat blijft die heerlijk fris, “ zei je. “Ik heb hem met Reiki ingewijd, “fluisterde ik.
En toen ik je het kaartje gaf met de woorden “De zoete naam Jezus” straalden je ogen als nooit tevoren.
Maar je was zo moe, en je verzette je tegen de slaap omdat je wou genieten van elke minuut dat ik bij je was. “Zul je nog aan me denken ?” vroeg je. “Altijd”, zei ik.
Ik legde mijn handen troostend op je hart en we werden beiden oneindig rustig.
Je sputterde een beetje tegen toen ik niet langer kon blijven maar ik vond het ook beter dat je kon rusten.
Wist ik dat je reeds ’s anderendaags voor altijd deze blauwe planeet zou verlaten ?
Toen ik me bij de deur van de kamer omdraaide wierp je me nog een kushandje en zei :
“En doe de groeten aan Leon.”
Dit beeld is voor altijd in mijn geheugen gegrift !
Een beeld van totale oneindige Liefde !
Namasté.
In eeuwige vriendschap en liefde
Hilda
en
de modder er omheen
blijft
de lotus
bloeien
en
overstraalt
zij
alles.
Uit:
“Lessen van de Lotus.”
Om
Mani Padme Hum.
“Het
juweel zit in het hart van de lotus.”
Vanavond
wil ik U iets vragen,
God,
maak van mij een kaars
Die
helder brandt
En
laat de kandelaar zijn Uw hand,
Waarin
de kaars gewillig zich laat dragen.
Maak
mij een stille, trouwe vlam,
O
Vader, die eer , noch glorie voor zichzelf begeert,
Maar
Licht en Warmte verspreidend, zich verteert.
Zo
kom ik U
In
het kleiner worden
Nader.
Heel
veel liefs en dankbaarheid, Hilde.
(c)
Rachelle.
2004
Vandaag, 25 november 2006, drong het tot me door dat dit tekstje, dat ik op 22 augustus 2006 toevallig terugvond, in één van mijn boeken, datgene was dat aan dit verhaal nog ontbrak. Nu kan ik eindelijk dit mooie verhaal, jouw verhaal uitprinten voor je man, je dochters en je kleinkinderen. Het was jouw afscheidsbriefje aan mij.
Ik dank jou hiermee, lieve Rachelle, voor alles wat ik van jou mocht leren en voor je Liefde over de dood heen !
Dit verhaal werd op de site gezet met toestemming van de echtgenoot en de kinderen van Rachelle.
(c) Hilda Cardinaels
18-1-2007