Vorig jaar was ie ook al een paar keren in mijn gedachten komen piepen, maar toen werd hij nog verdrongen door de Grottenmarathon in Valkenburg die toen op dezelfde dag werd georganiseerd. Toch viel de definitieve beslissing om deel te nemen pas een zestal weken terug na een parcoursverkenning. Tot een dag of twee voor de wedstrijd maakte ik me weinig zorgen. Het kritieke punt voor mij waren de voeten. Ik had op training immers een serieuze koude-aanval met regen en sneeuw te verwerken gekregen waardoor voeten en onderbenen op twee uur tijd helemaal onderkoeld waren. Maar nu was het al enkele weken droog tot twee dagen voor D-day. Toen heeft het de hele dag geregend en de voorspellingen waren niet veel beter: strakke noord tot noordoosten wind met winterse buien. De eerste twijfels staken de kop op. Mijn allereerste doel, finishen zou toch niet in gevaar komen. Mijn compagnon Jan Troch daarentegen stond te popelen om te kunnen beginnen.
Zondagmorgen rond 04.45 u loopt de wekker af, rond 05.30 u zou ik Jan thuis oppikken. Ik ben gisteren wel 2 uur bezig geweest om mijn kledij en bevoorrading samen te stellen. Het resultaat hiervan waren 2 kartonnen doezen, 1 plastic bak en 1 sporttas, allemaal volgestouwd.
De nachtrust was bevredigend en de weerstoestand is dat ook. De dag kondigt zich fris maar droog aan. Om 06.30 u komen we in Kasterlee aan en de te volgen tactiek is al een keer of zeven besproken. Het zal dus 100 % gevoel volgen worden. Jan en ik spreken af ieder onze eigen wedstrijd te duathlonnen, maar nadat om 8 u. het startschot gevallen is, duurt het niet lang of we lopen in elkaars gezelschap. Ik verbaas me erover dat iedereen zo vlug vertrekt. "We lopen 12 km/u" zegt Jan, maar ik zeg dat we zeker ½'/km sneller lopen. Als we bij de eerste kilometer komen, lijkt het te kloppen. Ook de volgende kilometers zijn meestal sub 4.30. Na 1h05 lopen we de sporthal binnen. Het duurt precies 10' om ons in fietstenue te hijsen. Ik trek 2 paar overschoenen aan en als test steek ik er nog een tenenverwarmer bij. Ik vertrek als 79ste aan de 105 km lange mountainbiketocht. Ik ben nieuwsgierig hoe het rondje erbij ligt na de overvloedige regen van afgelopen vrijdag. Reeds vanaf de duik naar het bos voelt het al wat vettiger aan da, tijdens ons trainingske van een paar weken geleden. De kuiten hebben constant de neiging om in kramp te schieten, maar de bovenbenen voelen goed. Na een paar kilometer rij ik terug samen met Jan, die lijkt te hebben gewacht. Ondertussen blijven anderen ons op het groot mes voorbijzoeven, in totaal toch wel een 20-tal. De modderstroken liggen er lekker vettig bij, maar er kan overal gefietst worden. Ik zie er niet tegen op en ook de hellingen worden telkens, zij het moeizaam, overwonnen. De plezantste stukken zijn de stroken in het bos waar licht heuvelend tussen de bomen wordt geslalomd en waar we als motorcrossers schuin in de bochten kunnen hangen.
Na de 1ste ronde hebben we een gemiddelde van 18.5 km/u en dat zou wat mij betreft de rest van de fietsproef zo blijven. Na elke ronde houden we halt bij onze soigneur Gino, die klaarstond met ons zelfgemaakt overlevingspakket. Jan laat mij even na de 2de ronde begaan en nog wat later beginnen her en der lijken uit de kast te rollen. Dat geeft nog wat extra vleugeltjes en een stimulans om af en toe wat gas bij te geven. De fietsproef zit erop om na 5 h 45 en ik voel me verbazend goed.
Ik trek weer een nieuwe outfit aan, plaats een sanitaire stop en na een 10-tal minuten vertrek ik nu op de 70ste positie aan de afsluitende loopproef. Ik geef Gino ¾ l 3-action en ½ l cola en dat blijkt voldoende om de 30 km af te haspelen. Ik loop direct in een goed tempo van sub 5' kilometers en dat is voldoende om de een na de andere loper op te rapen. Na 1 ronde zijn het er precies 15; dus een gemiddelde van 1 per km. Ik kan de 2de ronde het tempo redelijk vasthouden. Ik haal er nog een stuk of 10 in en doe uiteindelijk een goede 2 h 26 over de 30 km. Mijn totaaltijd bedraagt 9 h 37 en finish hiermee als 44ste op 145 vertrekkers.
Ik heb vandaag om zeggen geen zwakke momenten gehad en ook na de finish voel ik me nog fris. Jan komt zowat 3 kwartier na me aan en hij is ook tevreden dat hij de uitdaging met de hel is aangegaan. De wedstrijd wordt nog een paar maal geanalyseerd bij een paar donkere Leffes en om 21.30 u vertrekken we tevreden huiswaarts. Jan en team bedankt om ons dit te laten beleven.