Frankrijk was in volle revolutie sinds 1789 en eindigde de heerschappij van de koning van Frankrijk voor een republiek.
Op 27 augustus 1791, de Pruisische koning Frederick William II, de Duitse keizer Leopold II en de keurvorst van Saksen had een interview Pillnitz, Saksen.
Als gevolg daarvan, de keizer vraagt revolutionaire Franse ze het herstel van de koning van Frankrijk in de volheid van hun rechten. Aangezien de vlucht naar Varennes, in feite, Louis XVI, de broer van de keizer
Duitsland, is geschorst van zijn taken.
Na de val van de monarchie, een maand eerder, de Pruisen binnengevallen zonder problemen Oost-Frankrijk. In Parijs, waar ze afgekondigd het vaderland in gevaar is, veel te schreeuwen verraad. Sans-culotte op een
gevangenis naar de andere en het doden van gevangenen. De jonge republiek begon te werven troepen van soldaten.

In de Champagne, de generaals Dumouriez en Kellermann, onlangs benoemd, arm in haast vrijwilligers. Hun leger van beroepsmilitairen en vrijwilligers verzamelen op het plateau van Valmy.
47.000 Franse backed een molen worden binnenkort geconfronteerd met 34.000 Pruisen onder bevel van de Hertog van Brunswijk. Als de mist verdwijnt, Kellerman werpt zijn zwaard, bekroond door een pluim op de hoed
licht, en riep: Vive la Nation. De soldaten imiteren en zingen La Marseillaise.
Een Gun Salute te onbelangrijke plaats. De Pruisische infanterie tot de aanval, maar viel vrijwel direct onder de brand van 36 geweren. Voor het eerst sinds de oorlog begon, de Franse aanval encaissent
zonder aarzeling.
De Hertog van Brunswijk was verbaasd door deze weerstand. 20.000 ballen in totaal worden uitgewisseld alvorens te besluiten in te trekken. De Gun Salute werd in totaal minder dan 500 slachtoffers (300 in
Frans, de Pruisen op 184). De Pruisen, doorweekt door regen en ziek door dysenterie ze gevangen in de wijngaarden van de Champagne, verstandig beat een retraite.
De Franse niet voort te zetten, die de moeite waard zijn om later de generaals aan beide zijden te worden verdacht van verraad.
Intussen is Frankrijk bewaard vanaf de invasie. De revolutie mag blijven.

Met een eerste succes in Valmy, de jonge Franse Republiek besloten om zijn voordeel tegen de Pruisen en de Oostenrijkers die dreigen invasie.
In België, het bezit van de Habsburgers uit Charles V, ze dragen hun inspanning.
Het Oostenrijkse leger van de hertog van Saksen-Teschen, die neemt zijn winter kwartalen, werd verrast door de aanval van Charles François Dumouriez, winnaar van Valmy.
De Slag bij Jemappes is een onderdeel van de campagne door de legers van de jonge Franse Republiek te exporteren revolutionair model. De noordelijke leger werd bevolen door Dumouriez, die door diverse manoeuvres omleidingen, er in geslaagd was de vaststelling van de Oostenrijkse troepen op een front dat zich uitstrekt van Vlaanderen naar de Ardennen. Voor de vergelijking van Jemappes, werd hij in staat te verzamelen krachten twee tot drie keer groter dan de Oostenrijkers.
Verzameld in Valenciennes, troepen Dumouriez (hieronder) nam af van de molen van Boussu 3 en 4 november 1792.

De Slag bij Jemappes (Jemmapes op het moment) gepleegd op 6 november 1792 tot en met 7 in de ochtend naar het geluid van de Marseillaise. Na een artillerie duel ineffectief van 7u tot 10u, Dumouriez aanval voorkant, maar de Fransen zijn gestopt door brand redoubts. D'Harville met vrijwilligers die hebben geleden onder vuur nooit durven niet verplaatsen en blijft inactief. Recht Beurnonville niet kan gaan, geblokkeerd door een zeer sterke weerstand.
Aan de linkerkant, Ferrand Caussade klom naar de hoogten van Jemappes met zes bataljons en valt aan de rechterkant van de Oostenrijkse stations. Meteen is het 's middags, het midden tussen het Frans, maar geconfronteerd met nieuwe vuur verschrikkelijke Oostenrijkse batterijen. Het naderen van de vijandelijke linies de opnames van de jagers-Tirol en de bedreiging van de Oostenrijkse cavalerie arrestatie en vervolgens verminderd. Na een moment van aarzeling,
de hertog van Chartres steunt deze brigades en herstel tegen het Oostenrijkse centrum en plooien terug op Bergen. Beurnonville nog steeds geblokkeerd aan de rechterkant Dumouriez deur leidt naar de bataljons in het lied van de Marseillaise, "In je beurt, mijn kinderen!" zouden ze schreeuwde. Alle Oostenrijkse craque nu en ebbs in Bergen. De overwinning is gewonnen.
De Oostenrijkse terugtrekken in de richting van Bergen. Indien de Algemene Harville had uitgevoerd in opdracht van het Oostenrijkse leger Dumouriez konden alleen capituleren.
Krachten betrokken -> Frankrijk: 40 000 mannen, Oostenrijk: 26 000 mannen.
Verliezen -> Frankrijk: 1 950 doden, Oostenrijk: 1 241 doden.

Jemappes is geen strategische strijd tactiek of zelfs, het is een strijd voor de meest kostbare in een mensenleven. De strijd is verwarrend, de overwinning is bereikt, is moeilijk en duur betaald
maar het effect ervan in Europa is enorm. Hij erkent de nieuwe en de Franse legers van de Republiek in staat om te winnen veldslagen. Jemappes livrait België aan de Franse legers, de Oostenrijkse, die de voorkeur evacueren zonder gedacht verdedigen. Dumouriez ingevoerd Bergen op 11 november de 15 november in Brussel en 28 november in Luik. Zijn luitenanten tegelijkertijd interval nam Charleroi, Namen (2/12/1792), Oostende, Brugge, Gent en Antwerpen (30/11/1792). Begin december 1792, is de veroverde België, Aken is bezet en België zei losgemaakt van haar banden met Oostenrijk en wilde worden in de Republiek.
Van 1793, Henegouwen is aan Frankrijk en nam de naam "Ministerie van Jemappes. Het eerste Frans-verbinding is kort. Inderdaad, op 18 maart 1793, de Franse werden geslagen op Neerwiden. Voor het derde
  Keer, Oostenrijk krijgt Nederland en het herstel van het oude regime. Maar de slag van Fleurus (26 juni 1794) inaugurates de terugkeer van het Frans.

Op 1 oktober 1795, een decreet van de Conventie van alle Belgische grondgebied, verdeeld in negen departementen, Frankrijk. Het ministerie van Jemmapes verwerft een configuratie die is altijd dat van de provincie Henegouwen.
De periode dat zag de Franse gebieden die nu België is een cruciaal moment in de geschiedenis van dit land: het wordt in feite het einde van de privileges en de seigneurial systeem, de geboorte van de mensenrechten, van een nieuwe institutionele, economische, sociale en juridische. Het plaatsen op de voorkant van het podium een teken eerder geschrapt in het politieke debat: de mensen. Het laat diepe sporen niet alleen in de wetgevende, administratieve organisatie, maar ook in de meest banale gebaren van het dagelijks leven: denk van onrust veroorzaakt door de veralgemening van het metrieke stelsel
of papiergeld. Tot slot, voor ons land, dan zeehonden de vergadering Franse provincies van de zuidelijke Nederlanden met het Prinsdom Luik.